Της σύνταξης
Η απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μαΐου πραγματοποιήθηκε υπό ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα. Η ακρίβεια παραμένει σε υψηλά επίπεδα, το κόστος ζωής αυξάνεται και οι μισθοί δεν επαρκούν για την κάλυψη των βασικών αναγκών των εργαζομένων και των οικογενειών τους. Τρόφιμα, ενέργεια, καύσιμα, ενοίκια – το σύνολο των καθημερινών δαπανών έχει αυξηθεί δραματικά, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι εξακολουθούν να επωμίζονται τις συνέπειες των μνημονιακών περικοπών και της χρόνιας υποβάθμισης των αποδοχών τους.
Γι’ αυτό η κινητοποίηση της 14ης Μαΐου έπρεπε να αποτελέσει αφετηρία ενός ευρύτερου και διαρκούς αγώνα για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων, διότι, πέρα από την οικονομική πίεση, βρίσκονται σε εξέλιξη ριζικές αλλαγές που ανατρέπουν το εργασιακό περιβάλλον στο Δημόσιο.
Ειδικότερα, ενώ οι εργαζόμενοι προσπαθούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά, προωθείται η κατάργηση της μονιμότητας και εφαρμόζεται ήδη το νέο πειθαρχικό δίκαιο – εξελίξεις που διαμορφώνουν κλίμα ανασφάλειας στους χώρους εργασίας.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η κινητοποίηση απαιτούσε μαζική συμμετοχή στην απεργία και τις συγκεντρώσεις και, κυρίως, τη δημιουργία προϋποθέσεων για έναν νέο αγωνιστικό σχεδιασμό. Όμως η κινητοποίηση της 13ης Μαΐου δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την κρίσιμη μάζα που θα έδινε ώθηση για την οργάνωση ενός αγώνα με προοπτική και διάρκεια. Οι απεργιακές συγκεντρώσεις δεν χαρακτηρίστηκαν από μαζικότητα, ενώ σε πολλούς χώρους εργασίας η κινητοποίηση δεν έγινε ουσιαστικά αισθητή.
Το γεγονός αυτό δεν αντικατοπτρίζει αδιαφορία από τους εργαζόμενους ούτε έλλειψη επίγνωσης για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η δυσαρέσκεια και η αγανάκτηση για την ακολουθούμενη πολιτική είναι γενικευμένες. Ωστόσο, η αγανάκτηση από μόνη της δεν αρκεί για να διαμορφώσει τους όρους μαζικοποίησης των κινητοποιήσεων· αυτή απαιτεί σχέδιο, οργάνωση και – προπαντός – συστηματική προετοιμασία στη βάση.
Ακριβώς σε αυτό το σημείο επικεντρωνόταν η κριτική που είχε ασκήσει η ΕΑΣ στην πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ. Η ΕΑΣ είχε επισημάνει ότι ένας μακροχρόνιος και αποτελεσματικός αγώνας απαιτεί συγκεκριμένη οργανωτική προετοιμασία, η οποία σε αυτή την περίπτωση απουσίασε. Σε ελάχιστες περιπτώσεις οργανώθηκαν συγκεντρώσεις, συσκέψεις και ενημερωτικές παρεμβάσεις στους χώρους εργασίας· δεν αναπτύχθηκε ουσιαστική συζήτηση γύρω από τα αιτήματα και τη σημασία της κινητοποίησης. Σε αρκετές περιπτώσεις, η απεργία περιορίστηκε σε ανακοινώσεις, χωρίς παρέμβαση στη βάση των εργαζομένων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και αυτή η απεργία – η οποία είχε χαρακτηριστεί προβληματική – θα μπορούσε να είχε μεγαλύτερη απήχηση, αν είχε προηγηθεί σοβαρή πολιτική και οργανωτική προετοιμασία. Ένας πραγματικός αγώνας δεν μπορεί να βασίζεται σε αποφάσεις κορυφής· απαιτεί την ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων, διαρκή παρουσία στους χώρους εργασίας και ανοιχτή συζήτηση για τα αιτήματα και τις μορφές δράσης.
Εξίσου σημαντική είναι η απουσία – με ευθύνη της πλειοψηφίας της ΑΔΕΔΥ – σαφούς και ολοκληρωμένου πλαισίου διεκδικήσεων. Δεν έχει κατατεθεί συγκεκριμένο σχέδιο για ουσιαστικές μισθολογικές αυξήσεις που να αποκαθιστούν τις τεράστιες απώλειες των τελευταίων δεκαπέντε ετών. Η εμμονή σε μικροπαραταξιακές λογικές δεν επέτρεψε τη διαμόρφωση του. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να κινητοποιηθούν με γενικόλογες διατυπώσεις ούτε με κινητοποιήσεις που διαφαίνεται εκ των προτέρων ότι δεν θα έχουν αποτέλεσμα.
Ταυτόχρονα, απουσίασαν παρεμβάσεις για τη λήψη άμεσων μέτρων αντιμετώπισης της ακρίβειας και συγκράτησης του κόστους ζωής, καθώς και αιτήματα για την αντιμετώπιση του χρόνιου προβλήματος υποστελέχωσης των δημόσιων υπηρεσιών. Η διεκδίκηση μαζικών μόνιμων προσλήψεων οφείλει να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε αγωνιστικής στρατηγικής.
Όσον αφορά το μέτωπο απέναντι στην αξιολόγηση και στο νέο πειθαρχικό δίκαιο, κυριάρχησε η διγλωσσία, καθώς κάθε παράταξη προσεγγίζει το ζήτημα με διαφορετικό τρόπο.
Γι’ αυτό το κεντρικό ζήτημα δεν είναι απλώς η αποτίμηση της απεργίας της 14ης Μαΐου, αλλά ο σχεδιασμός της επόμενης ημέρας. Αυτό που απαιτείται είναι η χάραξη συνολικής αγωνιστικής στρατηγικής με διάρκεια, σχέδιο και ουσιαστική προετοιμασία. Η εξαγγελία ακόμη μιας 24ωρης απεργίας χωρίς συνέχεια και οργανωτικό υπόβαθρο όχι μόνο δεν επαρκεί, αλλά μπορεί να οδηγήσει το κίνημα σε οπισθοχώρηση.
Απαιτείται, λοιπόν, μια σειρά προπαρασκευαστικών δράσεων που θα δημιουργήσουν αγωνιστικό κλίμα τόσο στους χώρους εργασίας όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Η ΕΑΣ Δημοσίου έχει διατυπώσει συγκεκριμένες προτάσεις για συγκεντρώσεις και συσκέψεις στους χώρους εργασίας, ενημερωτικές παρεμβάσεις, συλλαλητήρια, καταλήψεις υπηρεσιών, καθώς και πολύμορφες δράσεις σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο. Οι προτάσεις αυτές αγνοήθηκαν από την πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ.
Μόνο μέσα από μια τέτοια διαδικασία μπορεί να οικοδομηθεί το αναγκαίο κλίμα για έναν ουσιαστικό και αποτελεσματικό αγώνα. Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα που αφορούν όχι μόνο τις αποδοχές τους, αλλά και το σύνολο των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων τους. Αυτές οι διεκδικήσεις απαιτούν οργάνωση, μαζικότητα, διάρκεια και πραγματική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων.
